Carvè 1988
Poesia in dialetto piemontese dedicata al Carnevale di Vercelli del 1988.
Carvè
L'è rivaij 'l Carvè. Su, cuntacc
fè 'n manera 'd ricevlu 'mè 's dev.
L'è chì fora ch'a 'l pica 'l batacc
e mi j sent par la schen-a la frev.
Drimb la porta, Marieta, ch'ai passa
al nos bel Biciulan tut an festa;
lassa stè par ancheuj la ramassa
but-ti andos la pù bela to vesta.
Ampinis ad fricieu la cavagna
ad basin ampinisti la buca
che stasera j'anduma 'n cucagna
e magari j ven fora na ciuca.
La Famija varsleisa an curenta
par ja strà la disvigia La gent;
la Majn cun la facia ridenta
la stà propi nen ~erma 'n mument.
Tuti i mascheri spètu sla strà
Capussin, Burgh d'Ingleis, Neuv Piemont
al Fupon, al Sarvet, Canadà
al Brut Fond, la Belaria, son pront.
Dij sagrin ant si dì bsogna ridi
rimpiassè tuti i faci da pipi;
na ridà anche 'n mes ij fastidi
a peul fè disgienà 'l Municipi.
Dum-si tuti da man par la piassa
cun barbera smursuma la sej;
suma tuti surtì da na rassa
e a Carvè suma tuti fratej.
L'induman, quand finija la festa
as truvruma, purtrop, al goss sut
strët al cheur e pesanta la testa
j turnruma vardessi da brut.
ROSE DI NIZZA
